Romeinse favoriet: patina met paddenstoelen

Paddenstoelen: de Romeinen waren er groot liefhebber van. Om te verwerken in een patina bijvoorbeeld, besprenkeld met vissaus en honing. En nou ja, ook om tegenstanders uit de weg te ruimen…

Paddenstoelen uit de natuur vond men eeuwen geleden heerlijk… Sommige paddenstoelgerechten werden door de Romeinen zelfs zo hoog gewaardeerd, dat ze alleen met bestek van zilver en barnsteen mochten worden gegeten. En omdat het gewoonte was dat een gastheer met de kwaliteit van het gerecht aangaf hoe hij over zijn bezoek dacht, was het wel zo fijn als je een hoogstaand gerecht als paddestoelen kreeg voorgeschoteld. Maar laten we wel wezen, vaak ook werden paddenstoelen – de giftige variant – opgediend om iemand uit de weg te ruimen.

Vreemde keizer
Het bekendste slachtoffer dat op deze wijze werd vermoord, was misschien wel Claudius (ooit I, Claudius gezien?). Zijn voorliefde voor paddenstoelen werd hem fataal.  Claudius was ondanks zijn schlemielige uiterlijk een beetje een player. Hij trouwde maar liefst vier keer. Het was zijn laatste vrouw, Agrippina, die hem fataal zou worden.  Zij was de moeder van de beruchte Nero (die toen nog Britannicus heette). Haar was het er alles aan gelegen om haar zoon aan de macht te krijgen. Lang twijfelde ze over het soort vergif dat ze zou gebruiken. Het mocht vooral niet te snel werken, dat zou argwaan wekken. Maar ook niet te langzaam, want dan bestond het gevaar dat Claudius zou begrijpen dat er boosaardig opzet in het spel was en alsnog zijn opvolger zou aanwijzen. Paddestoelen waren perfect. Na een nacht van ondraaglijke pijnen stierf Claudius, waarna Nero zijn opvolger werd.

Patina
De paddenstoelen in dit gerechtje zijn gelukkig geheel en al veilig… En lekker.
Een patina was in de Romeinse tijd een ronde schotel. De gerechten die hierin werden bereid, droegen ook de naam patina. Er staan er flink wat in het boek van Apicius (het enige kookboek uit de Romeinse tijd). Het waren meestal eiergerechten, vergelijkbaar met tortilla of omelet.

Lever van papegaaivis
Een van de meest opmerkelijke patina’s uit de Romeinse tijd was een patina gecreëerd door de broer van keizer Vitellius, ter gelegenheid van de komst van Vitellius in Rome.  De patina noemde hijzelf Het schild van Minerva, vanwege de grote omvang. Hierin verwerkte hij de levers van de papagaaivis, de hersenen van fazanten en pauwen, de tongen van flamingo’s en de milten van murenen.
 
Patina met maggi
In deze bescheiden pagina zitten vissaus, honing en lavas – typisch Romeinse ingrediënten – die de omelet een bijzondere bite geven. Lavas heet ook wel maggiplant. Het is onduidelijk of de Romeinen verse, gedroogde of het zaad gebruikten. Verse is lekkerder. De Romeinen gebruikten het bijna zoals wij zout gebruiken.

Wat je nodig hebt

• 200 gr paddenstoelen (champignons, cantherel of eekhoorntjesboord bijvoorbeeld)
• 4 eieren
•  el lavas (vers of gedroogd, of lavaszaad, verkrijgbaar in Turkse of Marokkaanse toko’s)
• 2 tl honing
• 2 tl vissaus (Thaise)

Bereiding
 Snijd de paddenstoel in stukjes of plakjes en bak een paar minuten in een koekenpan. Klop de eieren los en roer er de lavas en wat peper doorheen. Giet de eieren over de gebakken paddenstoel. Paar minuten laten stollen. Overdoen in ovenschaal of op ovenplaat en zet nog een paar minuten onder de grill. Verdeel in stukken en giet er eerst vissaus en vervolgens honing overheen en serveer.

Oorspronkelijke tekst:
Thyrsos eorum concisos in patellam nouam perfundis, addito pipere, ligustico, modico melle; liquamine temperabis; oleum modice

Bronnen:
Bill Thayer
Keizers sterven niet in bed, F. Meijer