Recepten van vroeger, in de keuken van vandaag
Zijn het appelflappen? Zijn het pasteitjes? Nee, iets er tussenin in. Het zijn roffioelen, gemaakt naar een middeleeuws recept uit 1510. Roffioelen waren er door de eeuwen heen in verschillende varianten. Deze met appeltjes en walnoot smaken in ieder geval lekker.
De pizza of pasta van de middeleeuwen, zo kan je deze blanc manger (‘wit eten’) met een beetje fantasie ook wel noemen. Je kwam het namelijk verspreid over heel Europa tegen. Best bijzonder, hoe een gerecht – met in de hoofdrol kip, amandelen en rijst(meel) – zo’n succesnummer kon worden.
Onlangs kreeg ik van een vriendin een hele zak kweeperen, uit haar moeders moestuin, en dat kwam goed uit: kon ik eindelijk die laat-middeleeuwse kweeperentaart maken die al langer op mijn kooklijstje stond. En zowaar – en dat gebeurt niet vaak met een middeleeuws recept – hij was heerlijk.
Komt best vreemd over: karnemelk met eiderdooier zolang laten stijven als het ‘Onze vader’ duurt. Of een pap koken zolang als een schietgebedje. Toch was dat in de middeleeuwen heel gewoon. Tijden kom je in middeleeuwse kookboeken bijna niet tegen. Voor ons, voor wie alles tegenwoordig meetbaar moet zijn, is dat bijna niet voor te stellen.